دوشنبه سيزدهم مارس ۱۹۹۵ در كپنهاگ ۴ فيلمساز دانماركى

فيلمبردارى ديجيتال و اتوبوس شب

دوربين ديجيتال در اتوبوس كهنه

زمانى كه در روز دوشنبه سيزدهم مارس ۱۹۹۵ در كپنهاگ ۴ فيلمساز دانماركى (لارنس فون ترى ير، توماس وينتربرگ، سورن كراگ ياكوبسن و كريستين لورينگ) سوگندى موسوم به ده فرمان ياد كردند و اصول اوليه دگما ۹۵ را پايه گذارى نمودند، هيچ كس تصور نمى كرد اين رويكرد به خاطر سهل و ارزان بودن آن از يك سبك به يك روش فيلمسازى و توليد در سرتاسر دنيا تبديل شود. ديدگاه هاى اصلى مطرح در متن سوگندنامه شامل فيلمبردارى در لوكيشن هاى طبيعى و احتراز از دكوراتيويته، استفاده از صداى طبيعى، عدم استفاده از موسيقى، استفاده از دوربين روى دست و لرزان، پرهيز از نورپردازى مصنوعى، عدم استفاده از لنزهاى متفاوت و فيلترها و غيره. در واقع اين شيوه عليه استيلاى بى چون و چراى هاليوود در دنيا به عنوان يك جنبش قدعلم نمود. هرچند مى توان اين فرآيند را پيش تر نيز در جنبش موج نو فرانسه كه با همين هدف دهن كجى به نظام استوديويى هاليوود بود، خواند. درواقع اروپا به لحاظ رويكردهاى آوانگارد همواره با نظم و نظامى كه هاليوود به خود گرفته و سينما را شبيه يك «اداره» عريض و طويل با كارمند و دفتر و دستك مى بيند مخالفت كرده و چه به لحاظ درونى و چه بيرونى (پشت پرده و روى پرده) عليه نظام هاليوود هرچند دهه يكبار مى ايستد. اما آثار توليدى در اين نوع فيلمسازى چه به لحاظ فرم و چه محتوا تجانس خاصى با مؤلفه هاى موردتوجه دگما داشته اند. در اصل شالوده انديشه و نگرش دگما ۹۵ رسيدن خالصانه به واقعيت و انتقال هرچه بى واسطه تر آن است.